Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα RED SNAKES AND CAVE BATS. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα RED SNAKES AND CAVE BATS. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
16 Μαρ 2014
8 Ιαν 2012
27 Μαρ 2011
ROCKING...Μάρτιος 2011
http://www.rocking.gr/reviews/album/Small_Blues_Trap_-_Red_Snakes_&_Cave_Rats/3443/
Δε μπορείς να μην τους σεβαστείς. Δεν είναι μόνο ότι μέσα στα επτά χρόνια της ύπαρξής τους και με τρεις δίσκους στο ενεργητικό τους έχουν καταφέρει να «μπουν σφήνα» στα παραδοσιακά ελληνικά ονόματα των blues (βλέπε Blues Wire, Nick & The Backbone, Blues Cargo...). Είναι κυρίως ότι παλεύουν μόνοι τους, καθαρά με τις δικές τους δυνάμεις και από τη δύσκολη ελληνική επαρχία να αναδειχθούν μέσα από ένα ούτως ή άλλως αντιεμπορικό είδος.
Ένα είδος, όμως, που το υπηρετούν όχι απλώς αφοσιωμένα, αλλά και με βαθιά συνείδηση και γνώση, γεγονός που αντανακλάται και στη μουσική τους. Με κεντρικούς άξονες την εμπνευσμένη κιθάρα του Παναγιώτη Δάρα και τη βαθιά, βραχνή φωνή του Παύλου Καραπιπέρη, που μου θυμίζει πάντα την αντίστοιχη του τεράστιου John Cambell, εντρυφούν κυρίως στα Delta Blues. Ο δεύτερος συνεισφέρει ακόμα με την εξαιρετικά καλοπαιγμένη φυσαρμόνικά του, ενώ εναλλάσσεται με τον Δάρα στις απαραίτητες slide πινελιές. Οι Λευτέρης Μπέσιος και Στάθης Ευαγγέλου στηρίζουν σε μπάσο και drums τους προηγούμενους, αλλά προσφέρουν και το κατάλληλο groove εκεί που χρειάζεται. Οι Καραπιπέρης-Δάρας μοιράζονται το συνθετικό κομμάτι, με μόνη εξαίρεση τη συνεισφορά του Ηλία Ζάικου (περιττές οι συστάσεις) με τον τίτλο "Buy A Dog". Μαζί με τα υπόλοιπα δώδεκα τραγούδια που συμπληρώνουν το "Red Snakes & Cave Βats" αποτελούν ένα εκλεκτό σύνολο, ικανό να σταθεί όχι μόνο στην περιορισμένη ελληνική σκηνή, αλλά, θαρρώ, και διεθνώς.
Παρόλο που το στυλ τους είναι δεδομένο ώστε να τους προσδίδει ταυτότητα και παρά τα ούτως ή άλλως στενά πλαίσια των blues, διακρίνεται η διάθεση να ξεφύγουν από την επανάληψη. Αυτό μπορεί να εντοπιστεί για παράδειγμα στην (ούτως ή άλλως πολύ καλή) παραγωγή, που δε διστάζει να διανθίσει τα τραγούδια με τα δέοντα ηχητικά εφέ, στην ακουστική προσέγγιση του "Surely My Body Gets The Message" ή στους λυρικούς τόνους της κιθάρας στο "Seven Plus Seven", που φέρνουν έντονα στο νου τον Mark Knopfler. Το συγκεκριμένο δε θα ήταν εκτός θέσης στον πρώτο δίσκο των Dire Straits, κοιτάζοντας στα μάτια το "Six Blade Knife", και αποτελεί κατ' εμέ το μεγάλο ατού του δίσκου, αφού μπορεί να γίνει (σε έναν ιδανικό κόσμο) το τραγούδι που θα ανοίξει την πόρτα σε ένα ευρύ κοινό. Το ίδιο, αλλά σε ένα πιο blues προσανατολισμένο ακροατήριο, θα μπορούσε να πετύχει το "The Last Part Of The Show".
Πέρα από τις αναφορές στους δύο σπουδαίους κιθαρίστες που προαναφέρθηκαν, οι ίδιοι οι Small Blues Trap αφιερώνουν σε έναν άλλο θεό της εξάχορδης Telecaster το "Roy B.", που προσεγγίζει με το λυρισμό του το ασύλληπτο παίξιμο του Roy Buchanan.
Κάθε τραγούδι του δίσκου έχει κάτι να δώσει και η ακρόαση του άλμπουμ είναι απολαυστική. Αυτό είναι μάλλον και το ατού του, καθώς είναι πολύ μεστό, τόσο συνθετικά, όσο και ενορχηστρωτικά. Είναι μία προσπάθεια που θεωρώ ότι πρέπει να στηριχθεί από την ελληνική κοινότητα του blues και όχι μόνο. Δεν είμαι σίγουρος αν και ποια δισκοπωλεία είναι εφοδιασμένα με το καλαίσθητο digipack που αποτελεί το άλμπουμ, οπότε φροντίστε για την απόκτησή του μέσω του www.smallbluestrap.gr.
Δε μπορείς να μην τους σεβαστείς. Δεν είναι μόνο ότι μέσα στα επτά χρόνια της ύπαρξής τους και με τρεις δίσκους στο ενεργητικό τους έχουν καταφέρει να «μπουν σφήνα» στα παραδοσιακά ελληνικά ονόματα των blues (βλέπε Blues Wire, Nick & The Backbone, Blues Cargo...). Είναι κυρίως ότι παλεύουν μόνοι τους, καθαρά με τις δικές τους δυνάμεις και από τη δύσκολη ελληνική επαρχία να αναδειχθούν μέσα από ένα ούτως ή άλλως αντιεμπορικό είδος.
Ένα είδος, όμως, που το υπηρετούν όχι απλώς αφοσιωμένα, αλλά και με βαθιά συνείδηση και γνώση, γεγονός που αντανακλάται και στη μουσική τους. Με κεντρικούς άξονες την εμπνευσμένη κιθάρα του Παναγιώτη Δάρα και τη βαθιά, βραχνή φωνή του Παύλου Καραπιπέρη, που μου θυμίζει πάντα την αντίστοιχη του τεράστιου John Cambell, εντρυφούν κυρίως στα Delta Blues. Ο δεύτερος συνεισφέρει ακόμα με την εξαιρετικά καλοπαιγμένη φυσαρμόνικά του, ενώ εναλλάσσεται με τον Δάρα στις απαραίτητες slide πινελιές. Οι Λευτέρης Μπέσιος και Στάθης Ευαγγέλου στηρίζουν σε μπάσο και drums τους προηγούμενους, αλλά προσφέρουν και το κατάλληλο groove εκεί που χρειάζεται. Οι Καραπιπέρης-Δάρας μοιράζονται το συνθετικό κομμάτι, με μόνη εξαίρεση τη συνεισφορά του Ηλία Ζάικου (περιττές οι συστάσεις) με τον τίτλο "Buy A Dog". Μαζί με τα υπόλοιπα δώδεκα τραγούδια που συμπληρώνουν το "Red Snakes & Cave Βats" αποτελούν ένα εκλεκτό σύνολο, ικανό να σταθεί όχι μόνο στην περιορισμένη ελληνική σκηνή, αλλά, θαρρώ, και διεθνώς.
Παρόλο που το στυλ τους είναι δεδομένο ώστε να τους προσδίδει ταυτότητα και παρά τα ούτως ή άλλως στενά πλαίσια των blues, διακρίνεται η διάθεση να ξεφύγουν από την επανάληψη. Αυτό μπορεί να εντοπιστεί για παράδειγμα στην (ούτως ή άλλως πολύ καλή) παραγωγή, που δε διστάζει να διανθίσει τα τραγούδια με τα δέοντα ηχητικά εφέ, στην ακουστική προσέγγιση του "Surely My Body Gets The Message" ή στους λυρικούς τόνους της κιθάρας στο "Seven Plus Seven", που φέρνουν έντονα στο νου τον Mark Knopfler. Το συγκεκριμένο δε θα ήταν εκτός θέσης στον πρώτο δίσκο των Dire Straits, κοιτάζοντας στα μάτια το "Six Blade Knife", και αποτελεί κατ' εμέ το μεγάλο ατού του δίσκου, αφού μπορεί να γίνει (σε έναν ιδανικό κόσμο) το τραγούδι που θα ανοίξει την πόρτα σε ένα ευρύ κοινό. Το ίδιο, αλλά σε ένα πιο blues προσανατολισμένο ακροατήριο, θα μπορούσε να πετύχει το "The Last Part Of The Show".
Πέρα από τις αναφορές στους δύο σπουδαίους κιθαρίστες που προαναφέρθηκαν, οι ίδιοι οι Small Blues Trap αφιερώνουν σε έναν άλλο θεό της εξάχορδης Telecaster το "Roy B.", που προσεγγίζει με το λυρισμό του το ασύλληπτο παίξιμο του Roy Buchanan.
Κάθε τραγούδι του δίσκου έχει κάτι να δώσει και η ακρόαση του άλμπουμ είναι απολαυστική. Αυτό είναι μάλλον και το ατού του, καθώς είναι πολύ μεστό, τόσο συνθετικά, όσο και ενορχηστρωτικά. Είναι μία προσπάθεια που θεωρώ ότι πρέπει να στηριχθεί από την ελληνική κοινότητα του blues και όχι μόνο. Δεν είμαι σίγουρος αν και ποια δισκοπωλεία είναι εφοδιασμένα με το καλαίσθητο digipack που αποτελεί το άλμπουμ, οπότε φροντίστε για την απόκτησή του μέσω του www.smallbluestrap.gr.
Κώστας Σακκαλής
4 Φεβ 2011
2 Ιαν 2011
BLUES AGAIN (France)...January 2011
http://www.bluesagain.com/courant/selection/Selection.html
Ils s’appellent Paul Karapiperis (chant, harmo, guitare), Panagiotis Daras (guitare solo), Lefteris Besios (basse) et Stathis Evageliou (batterie), consonances qui les situent quelque part entre mer Egée et mer Ionienne, à Malesina. Small Blues Trap, qui publiait un premier album en 2004, lance ici son quatrième sous-bock (Karapiperis ayant, entretemps, réalisé une échappée solitaire). La longueur de ce Red Snakes & Cave Bats est bien le seul reproche sérieux qu’on puisse formuler : les 13 compos excèdent presque toutes 4 mn. Leur cachet résolument blues-rock réfracte de nombreuses influences sans, toutefois, disperser l’identité globale du groupe. Un blues-rock qui va, comme de juste, du boogie à la ballade arpégée, du clin d’œil jazzy à un rock plus FM, sans oublier d’incontournables flottements folk-rock et ces escaliers plus progressifs que trace un bassiste redoutable (‘The Sky Will Always Be Blue’). Le chant : entre Tom Waits et Paolo Conte, avec un growl souterrain presque metal dans les descentes atmosphériques (‘This Train Is Full Of Madness’), et un glaire permanent dans la voix qui disqualifie Karapiperis pour les Chorégies d’Orange ! C’est aussi un harmoniciste inventif, aux arabesques méditerranéennes par moments, dont la vibration frise celle d’Alan Wilson. Quand le groupe joue boogie, on croirait entendre une réincarnation hellénique de Canned Heat… mais servie par un soliste digne de sa charge ! Car les guitares sont tenues avec une poigne brillante, Daras cinglant avec l’élasticité jouissive d’un Roy Buchanan (c’est à lui qu’est dédié le titre : ‘Roy B.’), sonnant parfois comme Mark Knopfler (‘Seven Plus’), mais souvent doué d’une signature sans antécédents, comme ces superbes aurores boréales qu’il tend derrière la chanson-titre ‘Red Snakes & Cave Bats’. On pourrait sourciller sur certains exercices convenus et passages obligés, dans le détail on pourrait toujours toiser Small Blues Trap comme un carré de bons élèves récitant un digest de tout ce qui s’est déjà fait en matière de blues-rock, mais la fusion harmonieuse de toutes ses références donne, au groupe, une personnalité vraiment singulière, une pointe d’accent que les autres n’ont pas. Investissez dans le blues grec, c’est moins risqué et tellement plus bandant !
Christian Casoni
Ils s’appellent Paul Karapiperis (chant, harmo, guitare), Panagiotis Daras (guitare solo), Lefteris Besios (basse) et Stathis Evageliou (batterie), consonances qui les situent quelque part entre mer Egée et mer Ionienne, à Malesina. Small Blues Trap, qui publiait un premier album en 2004, lance ici son quatrième sous-bock (Karapiperis ayant, entretemps, réalisé une échappée solitaire). La longueur de ce Red Snakes & Cave Bats est bien le seul reproche sérieux qu’on puisse formuler : les 13 compos excèdent presque toutes 4 mn. Leur cachet résolument blues-rock réfracte de nombreuses influences sans, toutefois, disperser l’identité globale du groupe. Un blues-rock qui va, comme de juste, du boogie à la ballade arpégée, du clin d’œil jazzy à un rock plus FM, sans oublier d’incontournables flottements folk-rock et ces escaliers plus progressifs que trace un bassiste redoutable (‘The Sky Will Always Be Blue’). Le chant : entre Tom Waits et Paolo Conte, avec un growl souterrain presque metal dans les descentes atmosphériques (‘This Train Is Full Of Madness’), et un glaire permanent dans la voix qui disqualifie Karapiperis pour les Chorégies d’Orange ! C’est aussi un harmoniciste inventif, aux arabesques méditerranéennes par moments, dont la vibration frise celle d’Alan Wilson. Quand le groupe joue boogie, on croirait entendre une réincarnation hellénique de Canned Heat… mais servie par un soliste digne de sa charge ! Car les guitares sont tenues avec une poigne brillante, Daras cinglant avec l’élasticité jouissive d’un Roy Buchanan (c’est à lui qu’est dédié le titre : ‘Roy B.’), sonnant parfois comme Mark Knopfler (‘Seven Plus’), mais souvent doué d’une signature sans antécédents, comme ces superbes aurores boréales qu’il tend derrière la chanson-titre ‘Red Snakes & Cave Bats’. On pourrait sourciller sur certains exercices convenus et passages obligés, dans le détail on pourrait toujours toiser Small Blues Trap comme un carré de bons élèves récitant un digest de tout ce qui s’est déjà fait en matière de blues-rock, mais la fusion harmonieuse de toutes ses références donne, au groupe, une personnalité vraiment singulière, une pointe d’accent que les autres n’ont pas. Investissez dans le blues grec, c’est moins risqué et tellement plus bandant !
Christian Casoni
9 Δεκ 2010
LA HORA DEL BLUES...December 2010
Here comes a band of Greek musicians sharing the same passion, to play the blues, which is what they like since it satisfies them the most.
The Small Blues Trap is a well known Greek blues band consisting of Paul Karapiperis, on steel and slide guitar, keyboards, harmonica and vocals, Panagiotis Daras guitar, slide and acoustic guitar, Lefteris Besios, bass and Stathis Evangeliou drums.
Besides playing properly the blues music, the group combines different elements in its approach to the blues, including seventies rock and some jazz.
Thirteen winding ambiguous but at the same time magical tracks, sung in a relaxed, restrained peaceful way, with the original and simultaneously peculiar Paul Karapiperis’ voice, halfway between Tom Waits and Leonard Cohen.
Paul has written most of the repertoire Included in this, "Red Snakes & Cave Bats ” album.
5 Νοε 2010
BLUES BLAST...November 2010
In these uncertain times, listeners and musicians all over the world are reminded almost daily what it means to have the blues. Memphis, Chicago and New Orleans all lay claim to being the home of the blues but the music has spread throughout the world, far beyond the Mississippi Delta area that nurtured the origins of the genre.
Small Blues Trap is a quartet based out of several villages in the central Greece countryside. The band was formed in 2004 and consists Paul Karapiperis on lead vocals, harmonica, slide steel guitar and keyboards, Panagiotis Daras on lead and rhythm guitar. Lefteris Besios on bass and Stathis Evageliou on drums. Their lengthy list of influences is a “who’s who” of important blues innovators. The list also includes Tom Waits and Captain Beefheart, which isn’t surprising once you hear Karapiperis sing. His deep, thick, raspy voice certainly brings to mind both of these better-known singers.
Musically, Small Blues Trap uses blues as a foundation on this all-original set list, mixing in some rock and a few jazz influences to create a unique approach that avoids the pitfall of trying to sound like a traditional blues band. They may use a standard boogie guitar riff on “It Took Me a Long Time” but the cut gets a boost from Karapiperis, who whips off a lightning-quick harp solo before Daras lays down a equally fine guitar solo. “It’s True” uses a shuffle beat as the band describes their love for blues music despite being so far from the land where it started. Daras shines on lead guitar on “The World is Painted Blue Again”, his clean tone dominating the proceedings. The title track is a darker track with an arrangement that emphasizes Daras on acoustic guitar. Musically interesting, the cut loses impact due to an obtuse lyrical narrative.
On “Seven plus…”, the group sounds uncannily like Dire Straits, with Daras recreating Mark Knopfler’s guitar sound to perfection while Karapiperis uses his harp to add variety to the track. They deliver another tribute on “Roy B.”, dedicated to the late Roy Buchanan. This moody song stops short of maudlin sentiments but misses capturing the essence of Buchanan’s legacy. “Strange Melody” has a slow, languid pace heated up by more fine guitar work from Daras. The band switches to an acoustic approach on “Surely My Body Gets the Message” and makes it clear that they understand the roots of the music. After a lengthy intro, “Buy a Dog” gets a strong beat Evageliou on a tale of warning for a cheating woman.
Small Blues Trap favors moderate to slow tempos, so there aren’t a lot of fireworks on this recording. And the tonal quality of Karapiperis’ vocals may not be to everyone’s liking. On the positive side, the band has established a hybrid sound that gains traction with repeated listens. Daras stands out on numerous tracks for his guitar work but all the members make solid musical contributions. Check them out on their website or at cdbaby.com. You might find yourself liking the way these Greeks interpret the blues.
Reviewer Mark Thompson is president of the Crossroads Blues Society in Rockford. IL
ROCKAP...Σεπτέμβριος 2010
Αν βιαστούμε να κρίνουμε από το εξώφυλλο του cd και την ονομασία του γκρουπ θα… ξεχαστούμε εύκολα και θα νομίζουμε πως ακούμε ένα αμερικάνικο συγκρότημα να παίζει μπλουζ… και όμως οι Small Blues Trap δεν μας έρχονται από κάποια γωνιά της Αμερικής αλλά από μια γωνιά της Ελλάδος (από τον νομό Φθιώτιδος) που κερδίζει πόντους από την παρουσία του τετραμελούς αυτού γκρουπ που δεν αρκείται στις ηχογραφήσεις αλλά μεταφέρει την ενέργεια και το πάθος του για τη μουσική σε φεστιβάλ και μουσικές σκηνές.
Ίσως να ακούγεται παράδοξο πως ένα γκρουπ που κατοικοεδρεύει στα χωριά Μαλεσίνα και Μαρτίνο του νομού που αναφέραμε προηγουμένως μπορεί και βγάζει άλμπουμ που πραγματικά ξεχωρίζουν και ξεφεύγουν από την εγχώρια μουσική βιομηχανία και κυρίως από την «κουλτούρα» που διέπει την τελευταία. Οι ήχοι που ξεπηδούν εδώ από το Shelter Home Studio δεν μας αφήνουν και πολλά περιθώρια για να αναρωτιόμαστε. Φαντάζομαι τα φίδια και οι νυχτερίδες δεν αποτελούν εμπόδιο για την ηχογράφηση, τουλάχιστον όχι μεγαλύτερο από τα αστεία τσιμέντα της Αττικής. Οι Small Blues Trap δεν κρύβουν πολλές παγίδες στον τρόπο που εκφράζονται ίσα ίσα ήταν ξεκάθαροι από την αρχή. Έχοντας τεράστιες γνώσεις γύρω από αυτό το μεγάλο είδος που λέγεται μπλουζ, σταθερά μέλη και θεμέλια σκάβουν στο χωράφι της ελληνικής μουσικής (στην επαρχία είναι πιο εύκολο εκ των πραμάτων…) για να σπείρουν νέες ιδέες οι οποίες αργότερα ψηφιοποιούνται σε αυτό που ονομάζουμε cd.
Από τον Αύγουστο του 2004 που σχηματίστηκαν δεν ήταν και λίγες οι φορές που πέρασαν το κατώφλι του studio τα μέλη του γκρουπ για να δουλέψουν και να ηχογραφήσουν υλικό… από τον Οκτώβρη του 2004 όταν ηχογράφησαν ένα cd που πήρε την ονομασία του γκρουπ μέχρι το τωρινό επίσης αγγλόφωνο “Red Snakes & Cave Bats" μεσολάβησαν ακόμα δύο σπουδαίες δουλειές : Το ''Our Trap'' του 2005 και το ''Crossroad Ritual'' του 2006.Σε αυτή την τελευταία τους δισκογραφική κατάθεση δίνουν και πάλι δικό τους υλικό, είναι προτιμότερο άλλωστε (αφήνοντας προφανώς τις διασκευές να εκφραστούν επί σκηνής) αψηφώντας τους «νόμους» που επιβάλλει η εγχώρια αγορά τα τελευταία χρόνια (ακούνε στο όνομα διασκευές αυτοί οι «νόμοι»).
Στο “Red Snakes & Cave Bats" θα βρείτε ξεκάθαρο ήχο που φέρει την σφραγίδα της μπάντας κάτι που πιστοποιεί την ταυτότητα και το χαρακτήρα της σε παγκόσμιο και όχι μόνο σε εγχώριο επίπεδο. Μην ξεχνάμε πως τα χωρικά ύδατα της μικρής μας χώρας είναι ασφυκτικά παρά προσοδοφόρα για τέτοιες δουλειές… Αντίθετα το ξένο τοπίο μοιάζει πιο φιλόξενο για να ακουστούν μουσικοί που δεν θα είναι ντε και καλά πρώτα ονόματα, έξω αυτό δεν έχει και τόση σημασία. Στην προκειμένη περίπτωση οι έπαινοι και τα καλά λόγια από τον ξένο τύπο (έντυπο και ηλεκτρονικό) συντροφεύουν τους δίσκους των Small Blues Trap καθιερώνοντας τους ίδιους ως πολύ αξιόλογους εκπροσώπους του είδους. Η πορεία του συγκροτήματος επίσης «εναντιώνεται» στη λογική ότι οι μελωδίες και οι συνθέσεις –άρα και οι δίσκοι- ευδοκιμούν μόνο στα μεγάλα αστικά κέντρα. Μάλλον τελικά το αντίθετο συμβαίνει άσχετα αν δεν είναι τόσο μαζικό.
Από την άλλη η περίπτωση των Small Blues Trap αποδεικνύει περίτρανα πως η λογική των εταιρειών που βγάζουν μόνο «εμπορικά» και εκ του ασφαλούς «έντεχνα» πράγματα –γιατί για πραμάτεια πρόκειται- έχει τελειώσει και πως μια μουσική αν είναι να βγει θα βγει. Πως ; Μα όταν γνωρίζουμε από πού έρχεται κάτι οδηγούμαστε αβίαστα μέρα με τη μέρα σε κάτι καλύτερο. Τα παιδιά εδώ έπιασαν την ιστορία των blues από την αρχή και μας οδηγούν εδώ και καιρό σε πραγματικά καινούργιες συνθέσεις .Δεν μιλάμε για τη διανομή αυτό σηκώνει μεγάλη κουβέντα. Μιλάμε για τη φιλοσοφία που έχουμε θέσει εξαρχής απέναντι στην ίδια τη μουσική, μαζί με την ίδια τη μουσική που κουβαλάμε μέσα μας.
Αν εξαιρέσουμε το τελευταίο track του δίσκου (το "Buy a Dog" του Ηλία Ζάικου) όλες οι άλλες συνθέσεις ανήκουν στα μέλη του γκρουπ. Αναπάντεχα ευχάριστο το «Roy B» (προφανώς αφιερωμένο στον αγαπημένο Roy Buchanan) μας αιφνιδίασε αρκετά μιας και η μουσική δεν κινήθηκε στο ύφος του μεγάλου κιθαρίστα από το Αρκάνσας. Στα συν και η πολύ καλή παραγωγή αλλά και το σπουδαίο εξώφυλλο που κοσμεί όχι μόνο το συγκεκριμένο άλμπουμ αλλά -μαζί με τις 13 συνθέσεις που ακούμε εδώ- ολόκληρη την δισκογραφία σε παγκόσμια κλίμακα. Τι μπορεί να τραγουδήσει κανείς ταξιδεύοντας προς το Μαρτίνο ή τη Μαλεσίνα ; Ας ξεκινήσει από το εξαιρετικό Mr.Jack που ανοίγει τον υπέροχο αυτό δίσκο παίρνοντας μια πρώτη ιδέα για το τι θα επακολουθήσει…:) Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να επισκεφτείτε τις δυο σελίδες των Small Blues Trap
Ίσως να ακούγεται παράδοξο πως ένα γκρουπ που κατοικοεδρεύει στα χωριά Μαλεσίνα και Μαρτίνο του νομού που αναφέραμε προηγουμένως μπορεί και βγάζει άλμπουμ που πραγματικά ξεχωρίζουν και ξεφεύγουν από την εγχώρια μουσική βιομηχανία και κυρίως από την «κουλτούρα» που διέπει την τελευταία. Οι ήχοι που ξεπηδούν εδώ από το Shelter Home Studio δεν μας αφήνουν και πολλά περιθώρια για να αναρωτιόμαστε. Φαντάζομαι τα φίδια και οι νυχτερίδες δεν αποτελούν εμπόδιο για την ηχογράφηση, τουλάχιστον όχι μεγαλύτερο από τα αστεία τσιμέντα της Αττικής. Οι Small Blues Trap δεν κρύβουν πολλές παγίδες στον τρόπο που εκφράζονται ίσα ίσα ήταν ξεκάθαροι από την αρχή. Έχοντας τεράστιες γνώσεις γύρω από αυτό το μεγάλο είδος που λέγεται μπλουζ, σταθερά μέλη και θεμέλια σκάβουν στο χωράφι της ελληνικής μουσικής (στην επαρχία είναι πιο εύκολο εκ των πραμάτων…) για να σπείρουν νέες ιδέες οι οποίες αργότερα ψηφιοποιούνται σε αυτό που ονομάζουμε cd.
Από τον Αύγουστο του 2004 που σχηματίστηκαν δεν ήταν και λίγες οι φορές που πέρασαν το κατώφλι του studio τα μέλη του γκρουπ για να δουλέψουν και να ηχογραφήσουν υλικό… από τον Οκτώβρη του 2004 όταν ηχογράφησαν ένα cd που πήρε την ονομασία του γκρουπ μέχρι το τωρινό επίσης αγγλόφωνο “Red Snakes & Cave Bats" μεσολάβησαν ακόμα δύο σπουδαίες δουλειές : Το ''Our Trap'' του 2005 και το ''Crossroad Ritual'' του 2006.Σε αυτή την τελευταία τους δισκογραφική κατάθεση δίνουν και πάλι δικό τους υλικό, είναι προτιμότερο άλλωστε (αφήνοντας προφανώς τις διασκευές να εκφραστούν επί σκηνής) αψηφώντας τους «νόμους» που επιβάλλει η εγχώρια αγορά τα τελευταία χρόνια (ακούνε στο όνομα διασκευές αυτοί οι «νόμοι»).
Στο “Red Snakes & Cave Bats" θα βρείτε ξεκάθαρο ήχο που φέρει την σφραγίδα της μπάντας κάτι που πιστοποιεί την ταυτότητα και το χαρακτήρα της σε παγκόσμιο και όχι μόνο σε εγχώριο επίπεδο. Μην ξεχνάμε πως τα χωρικά ύδατα της μικρής μας χώρας είναι ασφυκτικά παρά προσοδοφόρα για τέτοιες δουλειές… Αντίθετα το ξένο τοπίο μοιάζει πιο φιλόξενο για να ακουστούν μουσικοί που δεν θα είναι ντε και καλά πρώτα ονόματα, έξω αυτό δεν έχει και τόση σημασία. Στην προκειμένη περίπτωση οι έπαινοι και τα καλά λόγια από τον ξένο τύπο (έντυπο και ηλεκτρονικό) συντροφεύουν τους δίσκους των Small Blues Trap καθιερώνοντας τους ίδιους ως πολύ αξιόλογους εκπροσώπους του είδους. Η πορεία του συγκροτήματος επίσης «εναντιώνεται» στη λογική ότι οι μελωδίες και οι συνθέσεις –άρα και οι δίσκοι- ευδοκιμούν μόνο στα μεγάλα αστικά κέντρα. Μάλλον τελικά το αντίθετο συμβαίνει άσχετα αν δεν είναι τόσο μαζικό.
Από την άλλη η περίπτωση των Small Blues Trap αποδεικνύει περίτρανα πως η λογική των εταιρειών που βγάζουν μόνο «εμπορικά» και εκ του ασφαλούς «έντεχνα» πράγματα –γιατί για πραμάτεια πρόκειται- έχει τελειώσει και πως μια μουσική αν είναι να βγει θα βγει. Πως ; Μα όταν γνωρίζουμε από πού έρχεται κάτι οδηγούμαστε αβίαστα μέρα με τη μέρα σε κάτι καλύτερο. Τα παιδιά εδώ έπιασαν την ιστορία των blues από την αρχή και μας οδηγούν εδώ και καιρό σε πραγματικά καινούργιες συνθέσεις .Δεν μιλάμε για τη διανομή αυτό σηκώνει μεγάλη κουβέντα. Μιλάμε για τη φιλοσοφία που έχουμε θέσει εξαρχής απέναντι στην ίδια τη μουσική, μαζί με την ίδια τη μουσική που κουβαλάμε μέσα μας.
Αν εξαιρέσουμε το τελευταίο track του δίσκου (το "Buy a Dog" του Ηλία Ζάικου) όλες οι άλλες συνθέσεις ανήκουν στα μέλη του γκρουπ. Αναπάντεχα ευχάριστο το «Roy B» (προφανώς αφιερωμένο στον αγαπημένο Roy Buchanan) μας αιφνιδίασε αρκετά μιας και η μουσική δεν κινήθηκε στο ύφος του μεγάλου κιθαρίστα από το Αρκάνσας. Στα συν και η πολύ καλή παραγωγή αλλά και το σπουδαίο εξώφυλλο που κοσμεί όχι μόνο το συγκεκριμένο άλμπουμ αλλά -μαζί με τις 13 συνθέσεις που ακούμε εδώ- ολόκληρη την δισκογραφία σε παγκόσμια κλίμακα. Τι μπορεί να τραγουδήσει κανείς ταξιδεύοντας προς το Μαρτίνο ή τη Μαλεσίνα ; Ας ξεκινήσει από το εξαιρετικό Mr.Jack που ανοίγει τον υπέροχο αυτό δίσκο παίρνοντας μια πρώτη ιδέα για το τι θα επακολουθήσει…:) Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να επισκεφτείτε τις δυο σελίδες των Small Blues Trap
Αλέξανδρος Γερασίμου
BARIKADA...August 2010
Another important blues act from Greece, excluding a legendary group Blues Wire, is Small Blues Trap. They works as a quartet, fronted by key person, singer/harmonica player Paul Karapiperis. They was founded back in 2004 year, and first discographical step was " Crossroad Ritual" album from 2006 year.
''Red Snakes & Cave Bats" is actuelle one from this 2010 year, and band has released a CD as a self-produced issue. Also is important to say, that on song " Buy A Dog ", a group include as a singer, writer and guest star performer Elias Zaikos from mentioned famous and established Blues Wire band. A 13 mainly convinceble and equalizing tracks are present on "Red Snakes And Cave Bats" album.
A band has showed possibilities to explore blues as a genre in many aspects, so we can find here and there roots traces, 70's rhythm and blues variations, southern blues emotionals, acoustically driven tunes and many things in-between. A fantastic voice of Paul Karapiperis dominates through songs atmospheres, but it's also clear that complete line-up performs in best possible manner. "Red Snakes & Cave Bats" deliver an enjouable atmosphere, excelent band playings and modern authors views. "Red Snakes & Cave Bats" is recomandable product for older and newer blues followers, worth listeners attention.
Branimir Lokner
BLUES BYTES...August 2010
This band never cease to amaze me with their feel for the blues – they might be from Greece, rather than Mississippi, but they know what the blues is all about – they play it and they write it.
The band was formed in 2004, led by guitarist/vocalist Paul Karapiperis and on this, their fifth CD by my count, they show that they are continuing to progress in the blues. The thirteen original tracks on this album go to prove that point.
The CD opens with “Mr.Jack”, a medium tempo driving blues with Paul Karapiperis playing some inspired harmonica along with the vocals on the track that he wrote in conjunction with bass player Lefteris Besios. “The Sky Will Always Be Blue” follows, with a very subtle hint of backing riff on “Don’t Fear The Reaper”, this one written by Karapiperis with talented guitarist Panagiotis Daras. Karapiperis again picks up his harmonica to add some depth to the track.
All of Small Blues Trap’s CDs contain an odd track, sometimes strange sound effects, sometimes strange vocals, and track 3 “This Train Is Full Of Madness” fulfils this task on Red Snakes & Cave Bats. It’s a track with some very accomplished guitar work by Panagiotis Daras, and some strange lyrics about people going out of their minds on a train – weird, but it works!
“Strange Melody” is a slow ballad with Karapiperis playing keyboards and drummer Stathis Evageliou laying down a nice relaxed backing behind the bass of Besios and guitar of Daras. The tempo then picks up a bit with Karapiperis on harmonica again on “It’s True”.
The CD moves through different tempos and styles from there on, a great mix of blues from the boogie beat of “It Took Me A Long Time”, through the slow and moody “Roy B”, to the acoustic “Surely My Body Gets The Message” and the slide guitar led “Buy A Dog”, which closes the album.
If you want to listen to some different blues, or some proof that the blues is alive in Europe, then have a listen to this cd.
Terry Clear
BLUES ART STUDIO...August 2010
This Greek four-piece is inspired by the sounds of the Chicago blues and the later blues booms in Britain, but has added some individual flavours that make them unique.
The boogying 'Mr. Jack' makes a fine opener, and is followed by a southern rock inflected 'The Sky Will Always Be Blue - heavy guitar and wailing harp, with intimate vocals , but overall, Small Blues Trap really do not sound like anyone else around, whilst remaining recognisably a Blues band, with an approach best described as "brooding".
If you are looking for influences, try 'Roy B.', an excellent homage to the late Roy Buchanan's style, Mind you, 'Seven Plus' sounds very much like early Dire Straits!
Singer Paul Karapiperis has an intimate-sounding voice and a wailing harmonica style, which again is slightly different from the norm.
Europe is producing many acts who are doing something new and exciting with the blues, and Small Blues Trap certainly fits that description.
Norman Darwen
Europe is producing many acts who are doing something new and exciting with the blues, and Small Blues Trap certainly fits that description.
Norman Darwen
ROOTSTIME...June 2010
Things may not work with the Greek monetary situation and this perhaps, is a good reason for the people to get the blues. Witness the new album from Small Blues Trap, a band that caught our attention a few years back and since then we tend to follow. They knew immediately charmed us when their 2008 "Crossroad Ritual" album was released and sent to us for review. This was mainly due to the distinctive voice of Paul Karapiperis, which sounds like Waits at his most bluesy songs.
Sometime later, the solo album of Paul was released titled: "Fifteen Rain Drops In An Ocean Of Blues". The album has a soundtrack character and features without losing its blues influences. Greeks are not new to the emotions that the blues music triggers. Like the Portuguese who have their own version of the blues called “fado”, the Greeks have their Rembetica" which is the pure Greek version of the blues. We must also remember that some great blues artists were of Greek descent like Nick Gravenites, the less known Alexis Korner and even Johnny Otis. So the foundation is there. However, these guys managed to make a purer blues album based more on the American roots.
If we compare the three releases of the band so far, this is definitely the best, because first and foremost it is more based on pure blues music which was missing from their previous work as we have mentioned before. The previous CD was more experimental but the new one is more bluesy and well played. The voice and the excellent harmonica of Paul Karapiperis constitute the driving force of the music the band plays. However, in this particular album, the guitarist Panagiotis Daras seems to employ the guitar riffs and solos of another great guitarist he rather seems to admire, Mark Knopfler. Listen to the track «Seven Plus" and you know what I mean. The rhythm section of Besios Lefteris (bass) and Stathis Evageliou (drums) provide an ideal base from which Paul and Panagiotis can unfold and exhibit their great composing abilities.
The Small Blues Trap Above are able to create a beautiful atmosphere with their songs, and with this new CD, they prove that can play and work on projects without the need of gimmicks and sound effects. Therefore, we can only note that this "Red Snakes & Bats Cave" is a wonderful, atmospheric blues album. Besides, Rembetica, Greece has the opportunity to enjoy the sounds of Delta and Chicago Blues by a native band that can make everyone there be very proud of. The Small Blues Trap.
Ronny Bervoets
SOUNDGUARDIAN...June 2010
The Blues Corner last year introduced for the first time the singer and harpist Paul Karapiperis after the release of his personal album “Fifteen Raindrops In An Ocean Of Blues Tales”. It was then that I mentioned for the first time the name of the band “Small Blues Trap”. Today is the 12th June 2010 and now for the first time I am presenting the new album “Red Snakes & Cave Bats” of that blues band who comes from Greece and records at the Shelter Home Studio.
Small Blues Trap was founded in 2004 and quickly gained popularity as a prominent blues band in Greece. At the end of 2004 they released their first album that included 12 songs and was titled “Our Trap.” In 2006, they recorded the “Crossroad Ritual” which was released and distributed by Anazitisi Records. In May 2007, the band participated with two tracks in an album released by “Diapason” magazine.
In September 2008, the band participated with three songs in the Magic Bus Sessions, a compilation of songs arranged and played by several Greek blues bands. In April 2010, the Small Blues Trap presented their new album titled “ Red Snakes & Cave Bats” that contained 12 brand new songs. This time, the band included the song “Buy a dog” that was first composed and played by Mr. Elias Zaikos, the front man of the most popular Greek band called the BLUES WIRE.
Small Blues Trap was founded in 2004 and quickly gained popularity as a prominent blues band in Greece. At the end of 2004 they released their first album that included 12 songs and was titled “Our Trap.” In 2006, they recorded the “Crossroad Ritual” which was released and distributed by Anazitisi Records. In May 2007, the band participated with two tracks in an album released by “Diapason” magazine.
In September 2008, the band participated with three songs in the Magic Bus Sessions, a compilation of songs arranged and played by several Greek blues bands. In April 2010, the Small Blues Trap presented their new album titled “ Red Snakes & Cave Bats” that contained 12 brand new songs. This time, the band included the song “Buy a dog” that was first composed and played by Mr. Elias Zaikos, the front man of the most popular Greek band called the BLUES WIRE.
The new album is a really good one with a rich sound and arrangements drawing from the treasures of traditional blues that we all know.
Although thousands of miles away from the primordial roots of this distinctive musical style, the new CD of the Small Blues Trap, you will certainly be a pleasant surprise to anyone who wants to hear some blues expressively presented. Expressive, very sensitive and luxurious in terms of presentation, reveal form of presentation reveals their common determination to the traditional values of this otherwise very demanding blues direction.
Yes, I know many are just too inclined to listen to traditional blues, some like to say that it is important to stick to tradition without any variations. However, this doesn’t seem to be a problem for me. Indeed, I am personally very fond of this particular CD.
Although the album does contain traditional elements, one might hear sounds that remind him the good old Dire Straits, or perhaps Chris Rea and Joe Cocker as Paul's singing capabilities enable him to show such a resemblance.
The band Small Blues Trap play:
Paul Karapiperis-vocals, blues harp, guitar
Panagiotis Daras-guitar
Lefteris Besios-bas
Stathis Evageliou-drums
Undoubtedly, this very original presentation certainly stands out significantly from the average. Well, we have here with us in Croatia, a similar example, when the band goes beyond mediocrity, and goes beyond all limits as desired knocking on the door of international recognition. Surely, this may seem like an unattainable goal, but musicians should always strive towards a better, more significant and in any case feasible goal every time they attempt something new.
Paul Karapiperis-vocals, blues harp, guitar
Panagiotis Daras-guitar
Lefteris Besios-bas
Stathis Evageliou-drums
Undoubtedly, this very original presentation certainly stands out significantly from the average. Well, we have here with us in Croatia, a similar example, when the band goes beyond mediocrity, and goes beyond all limits as desired knocking on the door of international recognition. Surely, this may seem like an unattainable goal, but musicians should always strive towards a better, more significant and in any case feasible goal every time they attempt something new.
Each of the recorded songs on the album “Red Snakes & Cave Bats” Small Blues Trap is unique in terms of the special atmosphere it creates and sometimes it deviates a lot from what someone would call a blues atmosphere. It contains traditional, acoustic elements as well as some very strong and modern sounds which bring about respect for this Greek blues band.
Nevertheless, the band’s music roots, is the blues despite the fact that this particular band dares to improvise and get inspired by other musical genres as well. Some people ,on the other hand, believe that once they have discovered the richness and the depth of the blues, they can move on to different directions. What this band does is to narrate emotional stories that may not be very attractive to someone looking for something else as the blues requires a deep understanding of emotions.
Nevertheless, the band’s music roots, is the blues despite the fact that this particular band dares to improvise and get inspired by other musical genres as well. Some people ,on the other hand, believe that once they have discovered the richness and the depth of the blues, they can move on to different directions. What this band does is to narrate emotional stories that may not be very attractive to someone looking for something else as the blues requires a deep understanding of emotions.
In the end, I wish to point out the albums highlights in my humble opinion and which I believe, are worth the listener’s attention: Mr. Jack, The Sky Will Always Be Blue, This Train Is Full Of Madness, It's True, Seven plus .... The Last Part Of The Show, a brilliant boogie It Took Me A Long Time, Roy B. impressive, excellent electric blues The World Is Painted Blue Again, the acoustic Surely My Body Gets the Message, and finally, the version of the great song “Buy A Dog”.
RECOMMENDATION:
If music is the universal language, and it is, then the album Red Snakes & Cave Bats - Small Blues Trap is an ideal example of how this great 'gang', although very, very far from the Mississippi Delta mud plays its music.
RECOMMENDATION:
If music is the universal language, and it is, then the album Red Snakes & Cave Bats - Small Blues Trap is an ideal example of how this great 'gang', although very, very far from the Mississippi Delta mud plays its music.
If blues is a universal language and it is, then, there are all these dialects, dialects, which will also be recognized by the many, and after a little effort, these sounds won’t seem strange at all.
Personally, I will simply do not wish to negatively criticize them but to encourage them. I do that with all the obviously talented blues musicians, and Small Blues Trap guys certainly are that. And so, look for a comfortable chair, pour a glass of red wine, Close your eyes and let yourself, let the blues flood you. ... Believe me, the blues is the kind of music that never lies!
Mladen Lončar
Mladen Lončar
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)